vrede

 

vrede

Vrede is de droom van een kind

Vrede is de droom van een moeder

Woorden van de liefde onder de bomen

dat is vrede.

De vader die in de vooravond terugkomt

met een brede lach in zijn ogen

met een mand vol fruit in zijn handen

en zweetdruppels op zijn voorhoofd

zoals de druppel in een waterkan

die het water koud houdt voor het raam

dat is vrede.

Als de littekens van de wonden

zich dichten in het gelaat van de wereld

en wij in de bomgaten bomen planten

en de hoop met haar eerste bloesem

door de brand geblakerde harten verbindt

en de doden op hun zijde kunnen liggen

en kunnen slapen zonder leed

omdat zij weten dat hun bloed

niet voor niets vergoten is

dat is vrede.

Vrede is de geur van het avondeten

als een auto voor de deur stopt zonder dat men bang wordt

als de klop op de deur een vriend betekent

als het openen van een raam de hemel binnenlaat

als onze ogen zich verlustigen aan de klinkende kleuren van het zonlicht

dat is vrede.

Vrede is een glas warme melk en een boek

voor het kind dat net wakker wordt

als de korenaren heen en weer wiegen

en licht! licht! licht! tegen elkaar roepen

en de einder vol licht is

dat is vrede.

Als de gevangenissen omgebouwd worden tot bibliotheken

als men van deur tot deur een lied hoort gaan in de nacht

als de lentemaan tevoorschijn komt achter een wolk

zoals een arbeider zaterdagsavonds fris geschoren van de buurtkapper komt,

dat is vrede.

Als de dag die voorbij is

niet een verloren dag is

maar de wortel waar in de avond

de bladeren van de blijdschap omhoogschieten

en de dag vol winst was en de slaap rechtvaardig is

als men ziet dat de zon snel zijn veters vastmaakt

om het verdriet te verjagen uit de hoeken van de tijd

dat is vrede.

Vrede is de stralenbundel van de zon

op de bouwakkers van de zomer

is het alfabet van de goedheid geleerd aan de knieŽn van de zonsopgang

als je zegt: mijn broer

als wij zeggen: morgen gaan wij bouwen

als wij zingen bij het bouwen

dat is vrede.

Als de dood maar een kleine plaats in de harten inneemt

en de schoorstenen met vaste vingers wijzen naar het geluk

als de grote anjer van de avond

hetzelfde ruikt voor dichter en proletariŽr

dat is vrede.

Vrede is: de handen van de mensen

is het brood warm op de tafel van de wereld

is de glimlach van de moeder

dat alleen — niets anders — is vrede.

De ploegen maken diepe voren in de gehele aarde

en schrijven ťťn naam

vrede — niets anders — vrede.

Op de rails van mijn verzen

is de trein die naar de toekomst rijdt

vol graankorrels en rozen

dat is vrede.

Mijn broeders, in de vrede

haalt de hele wereld diep adem

met al zijn dromen.

Geef elkaar de hand, mijn broeders,

dat is vrede.

JANNIS RITSOS