Voetstappen

Ik droomde eens en zie, ik liep aan het

strand bij lage tij, ik was daar niet

alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door en lieten

in het zand een spoor van stappen, twee aan twee en

de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn

levensloop en tijden van geluk en vreugd,

van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik

langs heel de baan, daar waar het juist

het moeilijkst was, maar een paar stappen

staan.  Ik zei toen:"Heer, waarom dan

toch juist toen ik U nodig had, juist toen

ik zelf geen uitkomst zag, op het

zwaarste deel van het pad".

De Heer keek toen vol liefde mij aan en

antwoordde op mijn vragen:

" Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,

toen heb ik jou gedragen".