Menslief, ik hou van je                         Huub Oosterhuis 

MENSLIEF, IK HOU VAN JE!

Een vreemde blijde boodschap! Of is het een illusie, een utopie?

Ik geloof in een nieuwe lente over de wereld,
als iedere soldaat, overal waar gevochten wordt,
zijn wapen in de grond steekt
en naar de onzichtbare vijand zal roepen:
"Menslief, ik hou van je!
Ik zal je niet doden!
Ik zal je geen kwaad doen!"

Ik geloof in een massa nieuwe kansen,
als de rijke, zich schamend over zijn rijkdom,
zal afstand doen van macht en bezit
en naar de arme zal gaan met de woorden:
"Menslief, ik hou van je!
Vergeef me, ik nam teveel voor mezelf!
Ik zal aan jouw tafel gaan zitten met hetzelfde brood
en met bloemen van vrede in de zon!

Ik geloof in het wonder
als in ieder huis, in iedere straat, in elke stad,
de een tegen de ander zal zeggen:
"Menslief, ik hou van je!
Ik zal alle bittere woorden uit mijn mond nemen.
Mijn hart vullen met tederheid
en mijn handen met de gave van de vriendschap!"

"Menslief, ik hou van je"

Zeg het voort met of zonder woorden.
Zeg het met een glimlach,

met een gebaar van verzoening,
met een handdruk,

met een woord van waardering,
met een klop op de schouder,
met een spontane omhelzing,
met een kus, met een ster in je ogen!
Zeg het voort met duizend kleine attenties
elke dag opnieuw!

"MENSLIEF, IK HOU VAN JE".