Het lied van de muren

 

'Dit is zus en dat is zo.

Dat wordt toch nooit beter.

Eens gestolen, altijd dief!

Ooit vervelend, nooit meer lief!

Als je zó denkt, zet je muren neer,

steen voor steen voor steen.

Een ander loopt er tegenaan

en kan misschien niet verdergaan

of voelt zich dan alleen.

 

refrein

Maar is het altijd zwart of wit?

Of kun je het ook anders bekijken?

Soms breekt er iemand dwars doorheen,

dan brokkelt zelfs de hardste steen

en kan het anders lijken.

 

'Dit hoort zus en dat hoort zo.

Dat wordt toch nooit anders.

Eigen schuld, dus dikke bult.

Macht heeft wie het hardste brult.'

Als je zó denkt, zet je muren neer, steen voor steen voor steen.

Een ander heeft geen uitzicht meer

en stoot zijn hoofd en dat doet zeer

en kan er niet omheen.

 

Uit Bulletin, maart 2001