Er staat een kind te wachten

Er staat een kind te wachten

voor de eeuw die open gaat,

de armen uitgestrekt de handpalmen

open om te ontvangen de letters

het Alfabet van over de grens.

 

Bij de grens staat een man als Mozes,

om van zijn post te worden afgelost.

Jarenlang heeft hij gemetseld

aan een huis voor het kind,

om vrij en veilig in te wonen.

 

Een barre winderige plek was

soms de steiger van de metselaar,

maar hij stond stevig, onwrikbaar

en kende geen hoogtevrees

keek liever naar omhoog.

 

Wanneer hij op zijn stille post

dacht aan het huis en aan het kind,

had hij zijn zorgen zag soms

donkere wolken drijven over de grens

en dreigend leek het avondrood.

 

Toen zag de metselaar het kind

zoals het kwam, de armen uitgestrekt.

Een licht omscheen het,

van over de grens klonk muziek,

variaties op het oude thema

waarop kinderen kunnen dansen.

 

De metselaar kwam van de steiger

en legde zijn troffel neer,

hij nam voorzichtig het kind en

zette het op zijn schouder.

'Luister', zei hij, 'hoor je de muziek?

Ze gaan je de woorden leren.'

 

Klaas de Jong Ozn.