De gehavende boom

De gehavende boom

Er groeide in het bos een boompje

De stam nog nauwelijks vertakt

Maar iemand heeft met bruut geweld

Er wreed op ingehakt

 

Het boompje leek dood'lijk gehavend

Maar donker en diep in de grond

Was een wortel in leven gebleven

Die zocht of hij water vond

 

Het was op een dag in de lente

Dat er schuchter wat groen verscheen

En blaadje na blaadje ontvouwde

Zich over de wonden heen

 

Heel langzaam groeide het verder

Het stond er zo fier en zo blij

Het keek naar andere bomen

En dacht: ik hoor er weer bij

 

En eens stak het boompje, o wonder

Zijn takken weer hoog in de lucht

Alsof het wou zeggen: ik bloei weer

 En zie - ik draag tienvoudig vrucht!